Gekennzeichneter Inhalt

Obszary NATURA 2000

Celem działania europejskiej sieci obszarów chronionych Natura 2000 jest powstrzymanie wymierania zagrożonych roślin i zwierząt oraz ochrona różnorodności biologicznej na terenie Europy. Do wdrożenia sieci zobowiązane są wszystkie kraje Wspólnoty.

I. Obszary Specjalnej Ochrony Ptaków

 

1. Dolina Pasłęki

2. Zalew Wiślany

3. Ostoja Warmińska

 

II. Obszary o Znaczeniu dla Wspólnoty


1. Rzeka Pasłęka

2. Zalew Wiślany i Mierzeja Wiślana

3. Bieńkowo

 

I.1. Dolina Pasłęki (kod obszaru PLB 280002) o powierzchni ogólnej 20669,89 ha ( w stanie posiadania Nadleśnictwa Zaporowo - 1563,86 ha)

Na całym obszarze występuje co najmniej 23 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, 9 gatunków z Polskiej Czerwonej Księgi (PCK).

W okresie lęgowym obszar zasiedla co najmniej 1% populacji krajowej następujących gatunków ptaków: nurogęś, błotniak łąkowy, kania czarna, kania ruda (PCK), bielik (PCK), orlik krzykliwy (PCK), trzmielojad, samotnik, zimorodek, siniak.

W stosunkowo wysokim zagęszczeniu występują: bąk (PCK), bocian biały, bocian czarny, błotniak stawowy, derkacz i rybitwa czarna.

 

I.2. Zalew Wiślany (kod obszaru PLB 280010) o powierzchni ogólnej 32224,10 ha (w stanie posiadania Nadleśnictwa Zaporowo – 0,74 ha)

Na całym obszarze występuje co najmniej 27 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, co najmniej 9 gatunków z PolskiejCzerwonej Księgi (PCK).

W okresie lęgowym występuje hełmiatka (1-3 pary) (PCK) - 1%-3% populacji krajowej, gęgawa - około 1% populacji lęgowej, ohar do 10% populacji lęgowej, płaskonos ponad 1% populacji lęgowej, perkoz dwuczuby ponad 1% populacji lęgowej, czapla siwa ponad 8% populacji lęgowej, śmieszka ponad 1% populacji lęgowej, brzęczka - powyżej 1% populacji lęgowej, bielik ponad 1% populacji lęgowej.

W stosukowo wysokiej liczebności występują: bąk (PCK), bączek (PCK), bocian biały, cyranka, cyraneczka.

Żeruje co najmniej 10 000 par kormorana z pobliskiej kolonii lęgowej (największej w Polsce - 50% krajowej populacji lęgowej) w Kątach Rybackich.

W okresie wędrówek występuje co najmniej 1% populacji szlaku wędrówkowego następujących gatunków: bielaczek, cyraneczka, gęś białoczelna, gęś zbożowa rożeniec, czernica, głowienka, mewa mała.

Stosunkowo duże koncentracje osiąga łabędź krzykliwy (do 200 osobników), łabędź niemy (pierzy się do 3500 ptaków, prawdopodobnie największe pierzowisko łabędzia w kraju), gągoł (do 3000 osobn.) i łęczak.

W okresie zimy występuje co najmniej 1% populacji szlaku wędrówkowego bielaczka (do 3200 osobników) i mewy srebrzystej.

Stosunkowo duże koncentracje w okresie zimowym osiąga bernikla kanadyjska (do 1300 ptakow, jedyne znane stałe zimowisko w Polsce) oraz błotniak zbożowy (do 35 osobników).

 

I.3. Ostoja Warmińska (kod obszaru PLB 280015) o powierzchni ogólnej 142016,20 ha (w tym w stanie posiadania Nadleśnictwa Zaporowo – 5486,93 ha)

"Ostoja Warmińska" została zaproponowana jako obszar Natura 2000 przede wszystkim dla ochrony jednego gatunku - bociana białego, który osiąga tu największą liczebność i największe zagęszczenie w kraju.

Jest to jednak również bardzo ważna ostoja dla wielu innych gatunków ptaków, występują tu bowiem aż 93 gatunki ptaków waloryzujące obszary Natura 2000 (w tym 81 gatunków lęgowych i prawdopodobnie lęgowych). Jest wśród nich 38 gatunków z załącznika I Dyrektywy Ptasiej i 15 gatunków z Polskiej czerwonej księgi zwierząt.

Za najcenniejsze walory awifaunistyczne "Ostoi Warmińskiej" należy uznać:

- najliczniejszą w Polsce lokalną populację bociana białego występującego w liczbie ok. 1000 par, w najwyższym w kraju zagęszczeniu 71 par na 100 km2,

- liczną populację lęgową dwu innych rzadkich w kraju gatunków - orlika krzykliwego i żurawia,

- potwierdzone gniazdowanie dwu skrajnie nielicznych w kraju gatunków: gadożera i łabędzia krzykliwego,

- gniazdowanie innych nielicznych w kraju gatunków: bąka, bociana czarnego, gągoła, bielika, błotniaka łąkowego, puchacza, zielonki, dzięcioła białogrzbietego i wąsatki,

- możliwe gniazdowanie skrajnie nielicznego w kraju orlika grubodziobego,

- możliwe gniazdowanie kolejnych bardzo rzadkich gatunków: podgorzałki, gęgawy, kani rudej, kani czarnej, rybołowa, kropiatki, puszczyka uralskiego, włochatki, kulika wielkiego, rybitwy białoskrzydłej, dzięcioła trójpalczastego i dzięcioła białoszyjego,

- gniazdowanie lokalnie rzadkich gatunków jak: zausznik, rycyk i dudek,

- dość liczną populację lęgową takich gatunków waloryzujących jak derkacz, przepiórka i gąsiorek.

 

II.1. Rzeka Pasłęka (kod obszaru PLH 280006) o powierzchni ogólnej 8418,46 ha ( w tym w stanie posiadania Nadleśnictwa Zaporowo 549,04 ha)

Jest to ważna ostoja bobra Castor fiber w północno-wschodniej Polsce. Wody Pasłęki i jej dopływów są siedliskiem ryb reofilnych i potencjalnie największym tarliskiem ryb wędrownych. Bytuje tu 8 gatunków ryb z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG, m.in. silne populacje bolenia Aspius aspius i głowacza białopłetwego Cottus gobio. Łącznie, w ostoi stwierdzono 12 gatunków kręgowców z Załącznika II Dyrektywy.

Z doliną rzeki związanych jest ponadto 9 rodzajów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Ponadto, położenie, układ przestrzenny i zasięg ostoi daje jej realną szansę pełnienia roli kluczowego korytarza ekologicznego zapewniającego ciągłość bytowania gatunków od centrum regionu w kierunku wybrzeża Bałtyku.

 

II.2. Zalew Wiślany i Mierzeja Wiślana (kod obszaru PLH 280007) o powierzchni ogólnej 40862.31 ha  (w tym w stanie posiadania Nadleśnictwa Zaporowo 327,90 ha)

Na całym obszarze stwierdzono występowanie 18 rodzajów siedlisk i 13 gatunków z załączników I i II Dyrektywy Rady 92/43/EWG.

Na Mierzei dobrze wykształcona jest strefa wydm białych i szarych oraz wyraźnie wyodrębniona strefa acydofilnych dąbrów wykształconych na piaskach wydmowych. W Zalewie Wiślanym zachowały się łąki podwodne, w tym z udziałem ramienic. Na fragmencie Żuław obejmującym ujściowe odcinki rzek uchodzących do Zalewu występują bardzo rzadkie na Pomorzu zespoły Nymphoidetum peltatae i Salvinietum natantis.

Na terenie ostoi stwierdzono występowanie wielu roślin naczyniowych zagrożonych w Polsce oraz charakterystycznych dla rzadkich i zanikających siedlisk (wodnych, wydmowych, solniskowych, torfowiskowych, bagiennych). Są tu stanowiska roślin atlantyckich na wschodnich granicach zasięgu w Polsce (w tym halofitów nadmorskich) i prawdopodobnie największe stanowisko mikołajka nadmorskiego na polskim wybrzeżu. Częsta jest lnica wonna Linaria odora (załącznik II Dyrektywy Rady 92/43/EWG). Zlokalizowano tu jedno z niewielu w Polsce miejsc występowania grzybieńczyka wodnego Nymphoides peltata i bogatej populacji salwinii pływającej Salvinia natans. W Zalewie Wiślanym stwierdzono kilka gatunków ramienic.

Rejon Zalewu Wiślanego jest ważny dla ochrony minoga rzecznego Lampetra fluviatilis i parposza Alosa fallax. Regularnie pojawia się tu również foka szara Halichoerus grypus. Obszar jest też ważną ostoją ptasią.

 

II.3. Bieńkowo (kod obszaru PLH 280009) o powierzchni ogólnej 122,71 ha (całość w stanie posiadania Nadleśnictwa Zaporowo)

Stosunkowo dobrze zachowane ekosystemy o wysokim poziomie różnorodności biologicznej. Stwierdzono tu 5 typów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG, zajmujących łącznie ok. 90% powierzchni obszaru.

Występują tu też gatunki roślin uznane za zagrożone na terenie Polski (Rubus chamaemorus, Carem cordorrhiza, Dryopteris cristata, Carex limosa).

Na terenie obszaru notowano też gatunki ptaków z Załącznika I Dyrektywy Rady 79/409/EWG: Ciconia ciconia, Grus grus, Circus cyaneus.